#RACEDAY: Rokjesdagloop 2017

Medal Friyay! Afgelopen zondag deed ik mee aan de Rokjesdagloop 2017. Niet in rokje ;-). Hoewel het officieel een race was, liep ik hem rustig als training en heb ik vooral genoten. Hoe dit was, dat lees je hieronder in mijn verslag! Ik kan je alvast verklappen dat het vooral erg fun, warm, gezellig en tof was, dus weinig tekst en veel foto’s dit keer :)!

Voorbereidingen
De race vond plaats in Amsterdam en dus moet ik dan weer de nodige voorbereidingen treffen; kijken hoe laat de race start (14.00 uur, uitslapen!) hoe ik moet reizen (Rijssen – Amsterdam), hoe vaak ik moet overstappen (2 x of 4x, tussen deze scenario’s zit 15 minuten verschil), moet ik een treinticket scoren (ik kocht een boek dus kon gratis reizen met het boekenweekgeschenk) en moet ik natuurlijk bepalen wat ik aan ga trekken (het is wisselvallig, dus ik gooi wat reservekleding in m’n tas).

Onderweg!
Onderweg naar de race ben ik al lekker aan het appen met Celeste en ook Petra. Ik zit prima, al wordt het na mijn eerste overstap weer lekker druk. Omdat ik gewoon relaxt ga lopen heb ik totaal geen stress. Ik eet en drink lekker wat en lees wat ik een boek, heerlijk tijd voor mezelf.

Vlak voor de start!
Ik kom om 13.11 op het station aan en de wedstrijd begint om 14.00 uur. Nog even lekker de tijd om bij te praten met wat bekenden, wat selfies te schieten en dan snel nog even omkleden (zonnetje doet echt z’n best!) alvorens ik naar de start loop. Ik besluit samen met Petra op lekker tempo te gaan lopen, rond 5’30”. Prima!

Met lieve Petra en Celeste voor de start!And we are off…!
Nadat de groep 5 kilometer lopers gestart is mogen wij starten. Peet en ik beginnen heerlijk te lopen. Ik sein een keertje naar m’n horloge en Petra vraagt : “moeten we sneller!?”, Ik zeg: “nee muts, langzamer, we rennen met een pace van 4’30” haha”! Dus gaan we netjes langzamer. We kletsen tussen de muziek door wat (alleen blijkbaar schreeuw ik dan heel hard over m’n muziek heen hihi) en lopen gewoon rustig verder.

Ik ben het “haasje”, moest Petra nog even benadrukken ;-)!

Rustig aan tot aan kilometer 6 – 7
De kilometers vliegen eigenlijk voorbij, we hebben een lekker tempo en na een kilometer of 4 – 5 sluit Ellie aan bij ons. Ik verbaas me over alle kleurrijke outfits maar geniet ook enorm van de mooie omgeving waar we lopen. We maken wat grapjes als we langs sportvelden lopen over verdwaalde mannenbillen (ja die mis je dan toch in zo’n vrouwenrace hahaha).

Super blauwe lucht en een super toffe omgeving! Tnx Peet voor deze leuke foto!

 

Dikke lol… hahaha 🙂

 

Foto door Vincent Vroegop, denk rond kilometer 7? Ik kijk echt super blij, maar zo voelde ik me ook! Wat genieten!

Kilometer 6 – 7 tot finish

Na een kilometer of 6, 7 versnelt Ellie en ongemerkt ga ik mee. Ik denk dat Petra achter ons loopt, maar zie haar op een gegeven moment niet meer. Even neem ik gas terug om te wachten, maar als ik haar dan niet kan spotten besluit ik achter Ellie aan te gaan. Voelt stiekem even lekker om wat gas te geven. Ik heb nog energie te over en lach, zwaai en blijf genieten. De laatste 1,5 kilometer probeer ik er uit te halen wat er in zit. Van mijn pace van 5’30” is niks over (en is ook niks geweest, want we hingen rond de 5’10” achteraf :)) en ik denk: ach met wat gas erbij kan ik wellicht nog onder die 50 minuten finishen. Ik haal nog een bekende in, Shiva, zwaai een keer en loop door. De laatste 300 meter voor de finish zie ik Jermaine waar ik ook nog even naar zwaai (en die een gaaf actieshot voor me maakt!), ik geef gas waarbij ik nog 2 dames in haal en finish met een mooie eindsprint. Medaille wordt omgehangen, ik drink wat water en ga nog even langs de kant staan om Petra een spetterende cheer finish te geven (minste wat ik kan doen nu ik haar kwijt ben geraakt hihi).

Ca. 200 – 300 meter voor de finish nog helemaal happy!

After race
Na die tijd lekker nog even met wat gezellige dames op het terras gezeten en toen samen met Celeste snel terug naar de trein om weer terug naar huis te gaan. Het is toch weer 2 uur wat ik aan reizen kwijt ben en vind het wel fijn dat ik ook nog een beetje wat aan de avond heb.

Gezellig na de race even buiten in de zon met op de foto Irene, Petra en Celeste!

Het was een super gezellige ‘race’. Het is een race die je (in mijn optiek) echt voor de gezelligheid doet. Niet een race waar ik me zelf heel snel voor zou opgeven omdat het toch best een investering is ook in de tijd (en normaal reiskosten, ticket, etc.) die je kwijt bent. Aan de andere kant, als een groep leuke dames me zou uitnodigen voor zo’n run, dan zou ik ook wel weer hem zo meelopen als lekkere training. Zonder rokje, dat wel ;-).

Tulpen uit Amsterdammmmmmmmm ;-)!

Hebben jullie toevallig ook meegedaan aan de Rokjesloop of aan een andere leuke loop afgelopen weekend?

Geef een reactie